Jacinta: Soms kun je iets niet zeggen, maar wel creatief uitbeelden!

Boekpresentatie "Kleur je zinnen"

Ongeveer een jaar geleden stuurde Jacinta mij, Esther, haar manuscript met de vraag of het bij de uitgeverij zou passen. Ik was daar meteen enthousiast over. En nu het boek gedrukt voor me ligt, is dat nog veel meer geworden. Ik stel Jacinta wat vragen over haarzelf, haar boek en achtergrond.

Droomvallei Uitgeverij geeft jouw boek Kleur je zinnen uit.
Kun je iets vertellen over de opzet van het boek en voor wie het bestemd is?

Het boek Kleur je zinnen neemt je aan de hand van kleur en zingevingsvragen mee op een reis naar je binnenwereld. Het is een kleurrijk inspiratie- en bezinningswerkboek met daarin afbeeldingen en informatie van mijn 30 dagen kleur je zinnen project. Deze kleurrijke zinnen zijn door het boek heen verweven en in het boek vind je bij elke kleur ook tal van opdrachten en inspiratie om zelf op een kunstzinnige manier je eigen vorm te vinden in het uitdrukken van je creativiteit. Het is een boek wat je naast je bed kunt leggen en je door kunt laten inspireren, want alleen al het kijken naar de afbeeldingen en de manier waarop het boek vormgegeven is geeft mensen heel veel goeds. Maar je kan het boek ook op je werktafel leggen en je erdoor te laten inspireren om je creativiteit wat meer te ontwikkelen. Of voor wie in een moeilijke fase van het leven zit, biedt mijn boek ook tal van ingangen om veranderingen die je in jezelf zou willen vormgeven, om daar doorheen te werken en te beleven. Mijn boek is voor een hele brede doelgroep geschikt. Voor mensen die aan het begin staan van een, wat je zou kunnen noemen spirituele ontwikkeling, naar een zoektocht in zichzelf, maar ook mensen die hierin al een hele weg afgelegd hebben, vinden in mijn boek nog steeds herkenning en worden door mijn boek geïnspireerd.

Boekpresentatie "Kleur je zinnen"
Boekpresentatie “Kleur je zinnen”
-102122317228B89278
Kleur, kleur, kleur!

Waarom heb je juist dit boek geschreven?

Soms gebeuren de dingen aan je omdat ze moeten gebeuren. Bij mij was dat met dit boek het geval. Ik beschrijf in mijn boek ook dat ik dat wat ik deel met de wereld in mijn boek ook door mezelf ervaren en beleefd wordt. Ik heb op een gegeven moment gevoeld dat ik wel heel erg verlang naar creativiteit en naar het komen in een bepaalde stroom van creaties en mezelf goed voelen, maar dat dat niet iets is wat vanzelfsprekend gebeurt. Het is iets waar je jezelf op toe mag leggen. En dat deed ik een paar jaar geleden bij mezelf want ik volgde toen 30 dagen mijn kleurrijke zinnen en ontdekte hoe blij ik er van werd om me elke dag te verbinden met dat wat ik eigenlijk zo graag doe maar wat er steeds maar niet genoeg van kwam. Mijn gevoel is dat heel veel mensen in die situatie zitten dat ze eigenlijk iets willen, maar dat het er steeds maar niet van komt. Mensen willen, behalve dat ze leven voor het geld en voor hun baan, vaak veel hoofdwerk waarin ze misschien niet eens zoveel voldoening vinden, missen eigenlijk de verbinding met de dingen die er werkelijk toe doen en die een gevoel van vervulling geven. Ik heb het gevoel dat het nodig is dat meer mensen tijd inruimen voor deze, wat ik noem aandachts-momenten en stilte-momenten maar ook momenten van creatieve inspiratie, waardoor ze zichzelf voeden met dingen die heel wezenlijk zijn. Mijn boek is daarbij een gids, een handleiding. Net zo goed als je wanneer je wandelt in de natuur op een vreemde plek soms een kaart nodig hebt om je weg te vinden, zo zou je mijn boek kunnen zien als een gids naar jouw binnenwereld en naar je bezieling, naar dat wat je diep van binnen bezig houdt en drijft, vaak onbewust, en wat door je er mee te verbinden en creatief vorm te geven, bewust wordt en waardoor je het als instrument in je leven kan inzetten. Het is wat dat betreft een zelfhulpboek, mensen kunnen met behulp van mijn boek een andere weg in hun leven inslaan, een weg waarbij ze meer vanuit verbinding met wie ze zelf ten diepste zijn en wat ze hier op aarde komen doen, hun leven vormgeven. En dat is mijn sterkste drijfveer, dat mensen vanuit bezieling gaan leven en niet vanuit vervlakking.

88758198168EEABF2

Wat is je achtergrond?

Ik heb in mijn leven heel veel verschillende dingen gedaan, ook dingen (werk) waarbij ik me niet zo gelukkig voelde. Dat is een van de redenen waarom ik nu zoveel drive voel om wel op het bezielingsstuk te gaan zitten. Het is haast teveel om op te noemen. Ik heb opleiding gedaan in vormingswerk, creatieve coaching, kleurentherapie, aura-soma, massage en intuïtieve ontwikkeling.  Ik heb heel veel gedaan op het gebied van allerlei creatieve werkvormen (ik houd van creativiteit in de breedste zin van het woord), ik heb opleiding gedaan op het gebied van kinesiologie, energetisch werk, natuurcoaching, schrijven, tarot, healing. En ik heb veel geleerd aan het leven zelf. Eigenlijk is heel de weg die ik afgelegd heb van belang, ik voeg het nu aaneen tot een heel eigen geheel.

Waarom doe jij wat je doet met jouw bedrijf en boek?

Ja, omdat dat is wat ik het liefste doe, mensen terugbrengen naar zichzelf , naar hun eigen hart, naar het genieten van de creativiteit en mensen leren zien hoe mooi en wonderlijk het leven in elkaar zit. Ik word er heel erg blij van als mensen daar ook oog voor krijgen en ook de boodschappen en signalen in hun eigen leven op kunnen pakken, waardoor ze ook meer kleur beleven in hun leven, waardoor het leven meer glans krijgt. Je zou kunnen zeggen ‘het leven is zwaar en moeilijk en ik kom allemaal vervelende dingen tegen’, maar je kunt het ook omdraaien en zeggen ‘het leven is een avontuur dat geleefd wil worden en wat is de reis die ik hierin te gaan heb’. Ieder mens heeft een eigen pad af te leggen en heel veel mensen realiseren zich niet dat het dat is wat ze hier te doen hebben. Ze voegen zich naar wat er van buitenaf gevraagd wordt, terwijl er eigenlijk een roep van de ziel is om de innerlijke weg af te leggen. En in mijn gevoel geeft juist die innerlijke weg, als je van binnen naar buiten je leven leidt, geeft jouw dat een gevoel van gelukzaligheid.

Door alles wat ik in mijn leven ervaren heb, ben ik heel goed in staat om dit ook bij anderen te zien en ze hierin te begeleiden. Ik loop een eindje met ze mee in deze zoektocht, naar ‘hoe doe je dat dan’ hoor ik mensen vaak zeggen. ‘Hoe moet dat dan, ik weet niet waar ik beginnen moet’. Wat ik ook vaak hoor is ‘ik ben niet creatief, ik vind het wel heel erg fijn om me er mee bezig te houden maar het komt er steeds maar niet van’. In feite roep ik mensen op om de creator van hun eigen leven te zijn en expressie te geven aan dat wat je voelt van binnen.

Waar komt de naam Studio Zafaran vandaan?

Zafaran is Arabisch voor het woord kleur en de kleur geel. Ik werk heel veel met mensen vanuit kleur werk, kleur is mijn ingang. Kleur is een taal, een taal om met jezelf, met het leven en wat er in je leven gebeurd en met je creatieve uitingen te communiceren, daarom vond ik dat een hele toepasselijke naam. Bovendien is Zafaran afgeleid van saffraan, saffraan zijn de meeldraden van de saffraankrokus, het kostbaarste goud in het hart van de bloem. We kennen allemaal wel de saffraandraadjes waarmee je je eten kleurt, waarvan wordt gezegd dat ze een troostende en opwekkende eigenschap hebben. Saffraan is een kleurstof en ik werk met kleur als stof tot creatie en bezinning werk. Ook het troosten en opwekken zijn woorden die passen bij wat ik bij mensen doe. Veel mensen hebben met verlieservaringen te maken, daarbij kun je wel wat steun gebruiken. En het opwekken is ook het inspireren wat ik doe. Ik geef mensen stof tot nadenken, tot bezinning, tot het volgen van de weg waarin het leven kleurrijker beleefd wordt.

Wat vind jij belangrijk in het leven en waarom?

Ik vind het heel belangrijk dat ik dicht bij mezelf blijf, dat ik me verbonden weet met de natuur en met de mensen om me heen. Dat ik tijd en ruimte genoeg heb om die dingen te doen waar mijn hart vol van is. Dat ik de schoonheid zie van het leven, de verwondering, dat ik het goede zie, dat ik leef vanuit het hart en vanuit verbinding met hemel en aarde.

Waarom ik dat zo belangrijk vind?

Omdat we deel zijn van een geheel. We voelen ons vaak alleen op deze wereld, maar we zijn een, al-een en dat is de beweging die ik elke keer maak en waar ik ook enthousiast over ben om anderen daar bij te brengen. Ik vind het belangrijk dat mensen oog hebben voor elkaar en voor de kleine dingen, ook voor de pijn die we allemaal los van elkaar oplopen en ik heb het gevoel dat we mogen leren om daarin er meer voor elkaar te mogen zijn.

Welke rol speelt kleur in het leven van mensen?

Kleur is alles, kleur is het leven. Zonder kleur geen leven, want kleuren zijn het licht en wij hebben het licht nodig om ons gezond en prettig te voelen. Mensen worden blij van kleur, kleur voedt je ziel, kleur is een communicatiemiddel, kleur geeft je een gevoel van schoonheid en ontzag ook voor de magie van het leven en het licht, dus ja dat mensen hun ogen openen voor de schoonheid van kleur is in mijn ogen van levensbelang. Aan kleur en aan het licht kun je eigenlijk het hele leven herleiden, eraan koppelen. Wij zijn het licht en kunnen in ons licht staan, wij zijn kleur en wij kunnen kleuren beleven, onze kleuren beleven en uitdrukken.

Waarom is creatief zijn zo belangrijk?

Soms zijn er dingen die niet gezegd kunnen worden, dan is het heel fijn als je het op een creatieve manier wel kunt uitdrukken. Soms zijn er geen woorden voor, maar is er wel een beeld wat dat uitdrukt. Creatief zijn geeft gewoon ook heel veel vreugde. Het is het gevoel dat je zelf een schepper bent en dat zijn we allemaal. Het leven schept telkens nieuwe vormen die zich ook door jou heen willen uitdrukken. Er is geen fijner gevoel dan te voelen dat jij nieuwe vormen schept, doordat jij je openstelt voor de creatieve stroom. Creativiteit geeft spel aan je leven, maakt het leven minder serieus, het is heel plezierig om te doen, het is een ontdekken van nieuwe gebieden, van nieuwe mogelijkheden. Als je hart hebt voor creativiteit heb je hart voor het leven, ontzag voor het leven. Het is de bezieling in het leven.

Geldt dat ook voor kinderen of alleen voor volwassenen?

Ja, natuurlijk geldt dat voor alle leeftijden, daar is echt geen leeftijd aan gebonden. Kinderen kunnen het nog heel erg van nature, het zich vreugdevol uitdrukken aan creativiteit. Aan kinderen kun je ook zo mooi zien dat creativiteit van levensbelang is, want je ziet een kind uit zichzelf niet gauw onbezield leven, een kind wil juist creatief vormgeven. Kijk maar naar een spelend kind in een zandbak. Dat gaat vanzelf, dus het is een natuurrecht, creativiteit is een natuurrecht. Kinderen hebben dat nog van nature en wij  als volwassenen mogen ons dat natuurrecht weer toe-eigenen.

Welke vraag ben ik vergeten en moet ik je toch stellen? Stel hem dan nu zelf.

Wat is er nodig om in je creatieve stroom te komen?

Het antwoord op deze vraag vind je op mijn blog.

Kijk daarvoor bij www.kleurenreis.nl/hoe-kom-je-je-creatieve-stroom/

-87406329253FD297F

Bedankt Jacinta!

Radio interview Jamil & Jamila

Op 12 oktober 2014 werd Droomvallei auteur Esther van der Ham geïnterviewd door Yvonne Ton in het programma “Grensgeluiden”. Ze vertelde over het boek Jamil & Jamila. Dit boek gaat over twee kinderen in een vluchtelingenkamp in Syrië. Het geeft hun leeftijdgenootjes een indrukwekkende blik in het leven in een vluchtelingenkamp.

Het boek is bij alle (online)boekwinkels te bestellen.
Bijvoorbeeld bij Youbedo waar nog eens een extra bedrag naar een goed doel gaat!
http://www.youbedo.com/boeken/jamil-en-jamila-9789491886171

Boom Beuk: Regenboogelfje en een spin met druppels

De illustraties bij het boek “De geheimen van Boom Beuk” zijn gemaakt door Liane Stam. Zij is de dochter van Doortje.
Esther heeft Liane een aantal vragen gesteld over de tot standkoming van dit mooie leesboek voor peuters. Bestellen van het boek kan via de website van de uitgeverij: prachtboeken.
Liane vindt het al van jongs af aan leuk om te tekenen en creatief bezig te zijn.
Hoe vond je het dat je moeder je vroeg om de illustraties te maken voor haar boek “De geheimen van Boom Beuk”?
Leuk! Nieuwe uitdaging. Lijkt me erg leuk om nog vaker een boek te illustreren.
Had je al eens eerder illustraties gemaakt?
Niet specifiek voor verhalen. Ik heb altijd wel veel getekend.

Over welke illustratie ben jij het meest tevreden?
Het regenboogelfje, de spin met de druppels en elfje zelfje in de druppel (kan niet kiezen…)
De tekening van de spin met de druppels in het web is afgeleid van een foto die mijn vader gemaakt heeft.
De tekening van Elfje Zelfje is geïnspireerd op mijn nichtje.

Welke hoofdpersoon uit het boek vond je het leukste om te tekenen?
Boom Beuk, het moest een lieve, vriendelijke boom worden. Alles is begonnen met de tekening van boom beuk, de overige tekeningen zijn in de zelfde stijl gemaakt.

Waarom heb je gekozen voor deze manier van illustreren? Daarmee bedoel ik bijvoorbeeld de manier van inkleuren.
Lief en kleurrijk, dat het aanspreekt voor kinderen.

Het aansprekend zijn voor kinderen is wel gelukt, kijk maar eens naar de manier waarop de kinderen meteen met het boek aan de gang zijn gegaan:
Tekenen en kleuren
Tekenen en kleuren

10696210_10203299970234876_1885443967673181120_n 10665798_10203482054026857_3508013735857919480_n

Meliefje, meliefje, wat wil je nog meer

Het is heus niet zo dat bij Droomvallei Uitgeverij alleen maar boeken uitkomen waarbij de opbrengst ten goede komt aan een goed doel. Duidelijk is wel dat ik (uitgever Esther) goede doelen belangrijk vind en er dus graag aan meewerk.

Toen Roos Boum en Sylvia de Witt mij vroegen of ik de literaire bundel “Meliefje, meliefje, wat wil je nog meer” wilde uitgeven, hoefde ik dus niet lang na te denken.

Esther interviewt Silvia.

Wat wil je later worden als je groot bent? Hoe vaak wordt deze vraag niet aan kinderen gesteld?
Ik kan me herinneren dat ik ooit antwoordde: stewardess, want het leek me zo leuk om veel te reizen en om vreemde talen te spreken. Hoe dan ook.  Na de middelbare school wist ik het nog niet. Zou ik Spaans gaan studeren, of Frans, of het toerisme ingaan? Dierenarts kon ik helaas niet worden, want ik had Atheneum-A gedaan, zonder wiskunde. Het werd uiteindelijk  journalistiek.

In 1986 studeerde ik af aan de toenmalige Academie voor de Journalistiek in Tilburg. In 1988 werd mijn zoon Dáoud geboren. Een geweldige tijd en het schrijven kwam daardoor wel op een wat lager pitje te staan. In 2002 leerde ik mijn man Ronald Melief kennen en in 2008 zijn we getrouwd.  Naast het schrijven heb ik ook nog jarenlang lessen oriëntaalse dans gegeven in mijn eigen dansstudio. Maar uiteindelijk ging dit ten koste van het schrijven en in 2010 besloot ik hiermee te stoppen en me op een ander schrijfpad te begeven: ik werd student aan de 2-jarige vakopleiding Scriptschool in Amsterdam waar ik drama leerde schrijven voor film en televisie. Dit schrijven van fictie beviel me wel. Wat heerlijk om eens een geheel eigen wereld met eigen personages te kunnen creëren! De televisiewereld is een moeilijke om binnen te komen en ik gooide het eerst over een andere boeg: ik begon mee te doen aan schrijfwedstrijden. Enkele korte verhalen van mij zijn inmiddels gepubliceerd. Momenteel ben ik bezig met het schrijven van een thriller. En wie weet, hervorm ik deze ook nog tot een filmscenario.

Tussen het schrijven door maak ik dagelijks lange wandelingen met mijn twee honden, leer ik de Spaanse taal en doe ik aan bodybalance, aerobics en yoga. Ook probeer ik veel te lezen, maar door tijdgebrek schiet dat er helaas weleens bij in. En natuurlijk ben ik een fan van Scandinavische thrillers en crimeseries.

Waar kennen Roos en jij elkaar van?

Roos en ik kennen elkaar van Twitter. Zij besloot me te volgen en toen ging ik haar ook volgen. Ik vond het erg leuk om een schrijfster te leren kennen, die al een bestseller had geschreven. Op een gegeven moment vroeg ze me of ik een representative wilde worden. Roos Boum vroeg me of ik een verhaal van haar wilde proeflezen. Het was voor een goed doel.

Waarom Stichting Melief?

We wilden kiezen voor een kleinschalig doel, waardoor er niets aan de strijkstok zou blijven hangen. Ook wilden we niet kiezen voor één bepaald dier. Na veel rondgespeurd te hebben op internet, kwamen we uit bij deze stichting waar heel veel verschillende dieren worden opgevangen, dus niet alleen honden, of paarden.

Op welke wijze gaat de stichting het geld besteden?

Dat weet ik niet. Maar er is altijd geld nodig. Zo zijn er bijvoorbeeld nieuwe daken nodig voor de stallen van de ruim 1200 dieren.

Boekpresentatie

Deze vindt plaats op 4 oktober in hotel Erica in Berg en Dal. Aanvang: 15.00 uur. Aanmelden kan via: info@sylviadewitt-publicaties.nl of via Roos of Droomvallei (info@droomvallei.net).

De trailer staat op Youtube!

Tekenen lastig? Welnee!

Veel mensen zien er erg tegenop om te tekenen.
Wat mij betreft is dat helemaal niet nodig.
Gelukkig is Droomvallei Auteur Wilma dat met mij eens.

Op 5 april 2014 kwam het inspirerende boekje van Wilma Koolstra uit: ‘Kleurenderwijsjes-tekenen maakt blij’.
Het staat vol met tekeningen en teksten die je inspireren om zelf aan de slag te gaan.
Is dat lastig? Welnee!
In de tekeningen zelf (op de rechterpagina) zit de gebruiksaanwijzing verweven. Daar vind je hoe en in welke volgorde je de tekening maakt.
Op elke linkerpagina staat een bij de tekening passende tekst. Een verhaaltje, een gedichtje of zomaar een gedachte over het thema van de tekening.

De tekeningen zijn te maken ‘door iedereen die een potlood kan vasthouden’ aldus Wilma en de eerste kopers van het boek bevestigen dat.
De tekeningen zijn heel afwisselend.
Kunst door zomaar wat stippelen als je je onrustig voelt … en dan merken dat je door het stippen weer rustiger wordt.
Grijs en grauw tekenen. Toegeven aan je eigen grauwe gevoel als je je niet prettig voelt … en dan ontdekken dat je je na een tijdje weer kleurrijk voelt.
Spiegelbeelden tekenen en iets moois maken, terwijl je ondertussen ‘hersengymnastiek’ doet. Je traint beide hersenhelften door het spiegelbeeldtekenen.
Het gaat in dit boekje vooral om de kracht van tekenen, wat tekenen met je doet. En het plezier dat het oplevert: je creëert iets nieuws. De opdrachten zijn simpel en je hebt er geen speciale spullen voor nodig. Zo staat in ‘Kleurenderwijsjes’ een mooi laagdrempelig voorbeeld van tekenen. Als je niet weet wat je kunt tekenen, teken dan de omtrek van je huissleutel. Heb je geen tekenpapier of kleurpotloden bij je? Teken met balpen op een oude krant.
Op deze manier tekenen geeft troost, ontspanning en energie! Want tekenen maakt blij!
Het boekje is ook goed te gebruiken voor mensen in het onderwijs en mensen die met ouderen werken.
Inmiddels zijn er al veel kopers voor dit mooie boekje. De reacties zijn enthousiast:
“De ondertitel van dit aantrekkelijke boekje is ‘Tekenen maakt blij’ . Alleen al bij het doorbladeren krijg je een blij gevoel van de vrolijke kleuren en gemakkelijk leesbare teksten.” (vrouw, 34 jaar)
“Je ziet steeds meer ‘kleurboeken voor volwassenen’: het inkleuren van priegelige tekeningen. Iets waarvan ik heel onrustig word. Dit is een heel ander tekenboek. Aan de hand van simpele aanwijzingen, die in de voorbeeldtekening verwerkt zijn, maak je zelf een tekening in plaats van een al bestaande in te kleuren.” (vrouw,42 jaar)
‘Ja, het is een heel bijzonder en leuk en vrolijk boekje, dat uitnodigt om iets mee te doen. Het is vooral vanwege de naam Sterre dat we extra belangstellend waren want de dochter van een vriendin heet zo en zij voldoet helemaal aan wat jij bij die naam hebt geschreven. We willen dit kleurenboek voor haar verjaardag geven.’ (man, 58 jaar)

Uitroep door meisje van 10 jaar: ‘Ik wist niet dat je ook zo kon tekenen!’

‘Heerlijk om gewoon maar wat te stippelen, vroeger moest je altijd naar de werkelijkheid tekenen. Ik zag tegen tekenles op. ‘ (vrouw, 83 jaar)

Boekpresentatie Kleurenderwijsjes, tekenen maakt blij
Boekpresentatie Kleurenderwijsjes, tekenen maakt blij
Boekpresentatie Kleurenderwijsjes, tekenen maakt blij
Boekpresentatie Kleurenderwijsjes, tekenen maakt blij

Schrijven is mijn passie! Een interview met Trenke

Het prentenboek van Trenke Riksten-Unsworth komt op 14 juni 2014 uit. Esther, uitgever bij Droomvallei Uitgeverij, interviewt haar!

Ik ben Trenke, getrouwd met Martin en moeder van Marie, Elian en Rowan. Mijn grootste hobby’s zijn dingen doen met mijn gezin, tv-series kijken, volleyballen, lezen en natuurlijk schrijven.
Autisme speelt een grote rol in ons gezin. We hebben allemaal autistische- en/of ADHD-trekken. Elian heeft de diagnose PDD-NOS en zelf heb ik de diagnoses PDD-NOS en ADHD. Mede daarom vind ik het fijn dat het prentenboek “Een rijdend vakantiehuis” ook zeer geschikt is voor kinderen met autisme of ADHD.

Een rijdend vakantiehuis
Een rijdend vakantiehuis

Weet je nog wat het eerste verhaal is dat je geschreven hebt? Kan je daar kort iets meer over vertellen?

Toen ik in groep acht zat maakte ik een stripboekje over een jongetje. Ik kan totaal niet tekenen, maar het ging vooral om het verhaal. Op school mocht ik het laten zien. Ik heb het nog steeds. Uiteraard is dit verhaal nooit echt ergens gepubliceerd J

Waarom ben je gaan schrijven?

Omdat schrijven mijn passie is. Als kind vond ik opstellen schrijven al leuk, meestal als het enige kind van de klas. Soms schrijf ik ook omdat ik er iets mee wil bereiken. Als Bianca Jonker en ik met ons prentenboek gezinnen waarin autisme, heimwee of ADHD een rol speelt helpen een fijnere vakantie te krijgen, dan ben ik daar heel blij mee. Ik heb een boek geschreven over Elian en andere kinderen met autisme. Als lezers daar iets aan hebben, bijvoorbeeld omdat ze dingen herkennen of iets hebben aan de tips, dan haal ik daar voldoening uit. Volgend jaar komt er een boek uit over mezelf en andere mensen met autisme en ADHD en ik hoop dat veel mensen daar iets aan zullen hebben.  Maar “En wat is daarop uw antwoord?” en de twee verhaaltjes die juni 2014 bij een andere uitgever uitkomen heb ik gewoon geschreven in de hoop dat lezers het leuk zouden vinden om ze te lezen.

Wat vind jij het allerleukste aan het “schrijver zijn”?

De vrijheid. Dat je zelf kunt kiezen waar je over schrijft en wanneer. Dat jouw fantasie tot leven kan komen. Dat je er mensen mee kunt helpen of plezier kunt laten beleven.

Hoe is het boek “een rijdend vakantiehuis” tot stand gekomen?

Ik wilde een prentenboekverhaal schrijven. Het leek me leuk om dat over dieren te doen en ik wilde ook graag dat kinderen er iets van zouden kunnen leren.  Op het moment dat ik het verhaal wilde schrijven, stond er een caravan bij de buren voor de deur. Al die factoren samen gaven mij het idee voor dit verhaal.

 Waarom heb je juist dit boek geschreven?

In eerste instantie om een prentenboekverhaal te schrijven. In een latere fase is er nog herschreven om het verhaal nog wat meer te richten op kinderen met autisme of ADHD.

Wie zijn  betrokken bij dit boekenproject?

Met name Bianca Jonker en ik. Ik stuurde het verhaal op naar een uitgever die vroeg of ik er tekeningen bij had. Dat had ik niet. Een vriendin bracht mij in contact met Bianca Jonker. Zij is een kunstenares die het leuk leek om eens tekeningen voor een boek te maken. Zij leverde prachtige tekeningen aan.

Bianca had vanaf het begin ook het idee om er misschien een doe-deel bij te maken. Omdat dat weer veel extra werk zou betekenen, hadden we dat er niet direct bij gemaakt. Droomvallei Uitgeverij was echter geïnteresseerd in ons boek, maar dan juist graag met een doe-deel erbij. Bianca en ik hebben veel mailuitwisselingen gehad over hoe dat doe-deel eruit moest komen te zien. Het resultaat is een combinatie van onze ideeën. De exacte uitwerking en de illustraties komen uiteraard van Bianca.

Hoeveel tijd besteed jij per week aan het schrijven / het op de markt komen van jouw boeken?

Ik denk gemiddeld minstens tien uren per week en vaak veel langer. Het hangt erg af van de fase van een boek en van mijn thuissituatie. Als het thuis goed gaat, kan ik meer tijd besteden aan het schrijven. Wanneer een boek bijna uitkomt, gaat er ook veel tijd inzitten, omdat de tekst en soms tekeningen voor de laatste maal gecheckt moeten worden, de drukproeven gecontroleerd enzovoort. Ook promotionele zaken moeten gebeuren, zoals boekpresentaties regelen, de pers op de hoogte brengen, reclame maken voor je boek en nog veel meer. Wie wat wanneer doet verschilt per boek en per uitgever.

Er zijn veel mensen die een boek willen schrijven. Welke tip heb jij voor hen?

Lees veel over schrijven. Er zijn veel schrijfboeken waar zinvolle tips in staan. Lees sowieso veel, omdat je dan kunt zien hoe andere schrijvers dingen verwoorden en daar leer je van. Wees niet te snel tevreden met wat je schrijft, maar herschrijf tot je zelf absoluut niet meer ziet hoe het beter kan. Laat je verhaal lezen door anderen, liefst iemand die verstand heeft van schrijven en niet bang is kritiek te geven. Vrienden en familieleden zullen al snel zeggen dat je een leuk verhaal hebt geschreven, maar als je echt wilt publiceren, dan zal het ook objectief een goed verhaal moeten worden. En als je echt denkt dat je iets goeds hebt geschreven, ga dan op zoek naar een goede uitgever. Dat is een uitgever die boeken heeft waar jouw boek bij past en die niet alle manuscripten uitgeeft die binnenkomen.

Welke andere boeken heb jij geschreven?

“En wat is daarop uw antwoord?” (Dat is alleen nog als Ebook te verkrijgen.)
“De Bijzondere wereld van Elian en andere kinderen met autisme”
“Kermisdief” (verschijnt 28 juni 2014 bij uitgeverij Eigenzinnig)
“Mispoes” (verschijnt 28 juni 2014 bij uitgeverij Eigenzinnig)

Mijn boek bij Droomvallei Uitgeverij, “Een rijdend vakantiehuis” is een aanrader voor kleuters. Qua taal is het echt op hen gericht, de tekeningen zijn schitterend, en door het doe-deel onderscheidt ons boek zich echt van andere prentenboeken. En door het verhaal en de opdrachten die met voorbereiding te maken hebben, zullen gezinnen waarbij autisme, ADHD of heimwee een rol speelt wellicht minder moeilijkheden ervaren in de periode voor en tijdens de vakantie.

Doe opdracht uit "Een rijdend vakantiehuis"
Doe opdracht uit “Een rijdend vakantiehuis”

Een rijdend vakantiehuis, interview met illustrator Bianca Jonker

In juni 2014 komt het boek “Een rijdend vakantiehuis” uit. De teksten zijn geschreven door Trenke Riksten-Unsworth. De sfeervolle illustraties zijn gemaakt door Bianca Jonker.

Afbeelding
Een illustratie uit het boek “een rijdend vakantiehuis” gemaakt door Bianca Jonker

In dit interview meer over het wat en hoe van de illustraties en de doe-opdrachten die achter in het boek staan.
Bianca: “Er is bij de doe-opdrachten veel aandacht voor sensopathisch spel. Het opnieuw beleven van materiaal en ontdekken met al je zintuigen is daarbij heel belangrijk. Lekker kliederen met zand en water herkennen we toch allemaal nog wel van vroeger? Wat is er leuker dan dat?

De doe opdrachten die ik in het boek gezet heb, zijn niet zo maar opdrachten. Ze kunnen de ouders echt helpen tijdens de vakantie. Stel je bent druk bezig met het eten. Meestal echt het moment voor kinderen om lekker om je heen te rennen! De opdracht ‘hoor met konijnenoren’ kun je dan uitstekend gebruiken voor een momentje rust in de ‘tent’. Wat hoor je nu allemaal? Ga maar snel je stilteplekje op zoek en hoor met konijnenoren. Kinderen kunnen dan even tot rust komen van alle vakantieprikkels.’

Afbeelding
Horen met konijnenoren, een voorbeeld uit het “Doe-deel” van het boek.

Bianca: ‘Ik heb jarenlang educatief materiaal ontwikkeld voor musea en voor kunsteducatieve instellingen. Daarbij liet ik me vooral inspireren door het kind zelf. Hoe spelen kinderen, waarmee spelen ze op welke leeftijd, wat heeft hun interesse. Ik ben geen voorstander van kant-en-klare voorbeelden. Ik creëer liever een situatie waarbij kinderen geïnspireerd raken en laat op basis van deze inspiratie een spel of project ontstaan.

Afbeelding
Creatief bezig zijn is fijn en belangrijk!

Wat ik belangrijk vind, is dat er ruimte is voor experiment, ontdekken en doen. In je fantasie verder kunnen gaan dan in werkelijkheid mogelijk is. Het proces is belangrijker dan het resultaat. In ieder kind schuilt een ‘kunstenaar’. Kinderen hoef je niets te vertellen of uit te leggen over fantasie en verbeelding. Tegen de tijd dat ze naar school gaan verandert dit vaak en raken ze op de een of andere manier ‘iets’ kwijt.

Graag wil ik er voor zorgen dat ze hun geweldige voorstellingsvermogen niet verliezen. Dat ze het koesteren en later inzetten om hun werk en leven intens en mooi te maken. Ik heb bij dit boek geprobeerd de sfeer die de tekst oproept te vangen in een wat dromerige wereld. De wereld van Thijs. Ook probeer ik de emoties van Thijs heel subtiel te laten zien zoals bijvoorbeeld de gebalde vuisten als hij naar de caravan kijkt in het begin. De tekeningen in ‘Een rijdend vakantiehuis’ zijn een mix van fotografie, digitaal tekenwerk, krijt en kleurpotlood. Iedere creatie start met een zoektocht naar nieuwe en andere vormen. Experimenteren en veranderen houdt mijn werk spannend en leuk!’

Bianca heeft een eigen bedrijf, Kinderkunstkamer.

Bianca: ‘Met Kinderkunstkamer maak  ik beleefruimtes in kinderdagverblijven, wachtruimtes, scholen, speelruimtes  en kinderkamers.  Met deze ruimtes schep ik een nieuwe wereld die uitnodigt tot experiment en onderzoek. Stuk voor stuk bijzondere ontdekplekken om in te spelen. Wie helemaal wil opgaan in de wereld van Thijs kan een kijkje nemen in de babykamer van Het Vosje in Haarlem. De ‘wollige weide’ is door mij bedacht, ontworpen en uitgevoerd in de dromerige sfeer die je ook terug ziet in het boek.’

Voor meer voorbeelden van illustraties en speelruimtes kun je een kijkje nemen op www.kinderkunstkamer.nl

Afbeelding
De babyruimte in het Vosje. De naam is de ‘Wollige Weide’.

Nieuw boek bij Droomvallei uitgeverij: Kleurenderwijsjes – tekenen maakt blij

Op 5 april 2014 verscheen het eerste boek van Wilma Koolstra: “Kleurenderwijsjes – tekenen maakt blij”.
Elsbeth de Jager interviewt de auteur van dit mooie en bijzondere boek.

—–

Voordat Wilma er eindelijk aan toekomt om over haar boek ‘Kleurenderwijsjes – Tekenen maakt blij’ te vertellen, vraag ik haar het hemd van het lijf over haar beroep: tekencoach en tekentherapeut.
Haar vak boeit me enorm, niet in het minst omdat ik zelf in het revalidatiecentrum afgelopen jaar ook tekentherapie heb gehad.
Er is meteen herkenning als ik Wilma vertel dat ik de eerste keer bij die therapie mijn eigen schoenen moest tekenen.
Ik tekende hele kleine schoenen (en ik heb maat 42!) op een heel groot vel.
Wilma: ‘Het mooiste moment is als mensen zelf ontdekken wat een tekening zegt.
Ik help ze daarbij door dingen te vragen.
Het veranderen van bepaalde dingen in de tekening is de eerste stap naar verandering in het leven zelf.
Dat doe ik met de cliënt in kleine stapjes. Samen. Geruststellend.’
Ik kan me daar alles bij voorstellen en zou nog veel meer willen weten, maar het onderwerp van dit interview is niet Wilma’s beroep, maar haar eerste boek.

Wilma maakte al jarenlang grote, abstracte schilderijen voordat ze in 2012 begon met tekenen en kleuren.
Door privé-omstandigheden had ze in die tijd weinig energie en ze merkte dat ze hiermee haar accu weer kon opladen.
De stapel tekeningen groeide.
Ze tekende voor zichzelf.
Het was haar eigen proces en ze putte er kracht uit.
Pas toen andere mensen zeiden: ‘Daar moet je echt iets mee gaan doen’ of ‘Ik word hier blij van’ kwam de behoefte tot delen en tot het maken van een boek.
‘Ik wil laten zien hoe je op eenvoudige wijze zelf aan de slag kunt gaan.
Ik wil mijn ‘medicijn’ delen met de hele wereld die daar baat bij kan hebben.
Er zijn zoveel mensen thuis met ziekte of een burn-out.
Mensen met zorgen.
Tekenen helpt en troost. En tekenen maakt blij.
In ‘Kleurenderwijsjes’ staan veel creatieve ideeën, ook voor mensen die met groepen werken.’

Het boek heeft een duidelijke opbouw: op de rechterbladzijde staat een tekening, een ‘Kleurenderwijsje’.
In die tekening staat stapsgewijs beschreven hoe hij tot stand is gekomen.
Op de linkerbladzijde staat een verhaaltje of een gedicht, of zomaar wat gedachten, over het getekende thema.
‘De teksten bij de tekeningen kwamen eigenlijk ‘vanzelf’.
Ik was namelijk tijdens het tekenen al helemaal met het thema verbonden.
Op een gegeven moment had ik zoveel teksten en tekeningen dat ik niet meer wist hoe daar ooit een boek uit zou moeten komen.
Mijn supervisor Ellen Dekker heeft me begeleid in het maken van het boek.
En Esther van der Ham van Droomvallei Uitgeverij heeft het prachtig vormgegeven.’

Ook Wilma kwam via de social media bij Droomvallei Uitgeverij terecht.
Ze maakte haar wens over het uitgeven van een boek kenbaar op Twitter en Esther twitterde terug dat ze haar kon helpen.

‘Ik wil dat veel mensen ontdekken hoe ze zichzelf wat beter kunnen voelen door te gaan tekenen.
Dat ze voelen hoe zelfhelend tekenen werkt.
Je pakt intuïtief de kleuren, de energie, die je nodig hebt.
Met mijn boek hoop ik mensen op gang te helpen, ze in beweging te krijgen.
Iedereen kan tekenen.
Maar vooral volwassenen blokkeren zichzelf.
Ze willen dat het ‘goed’ is of ‘ergens op lijkt’.
Maar begin eens met een oude krant vol te krassen en kijk wat er gebeurt.
Als je creativiteit durft toe te laten, ontstaan er de mooiste dingen.’

Tekenen en tekst gaan in ‘Kleurenderwijsjes’ samen.
Daarom noemt Wilma het ‘schrijftekenen’.
Ook in het 365-dagen-project dat ze doet – elke dag een theelepeltje tekenen – gaat het om schrijftekenen.
Daar schreef en tekende ze het volgende:

Dromen

In de wolken, heerlijk dromen,
van de dingen die er zijn.
Of van dingen die gaan komen.
Heerlijk dromen, dat is fijn.

In de wolken mooie dromen,
van mensen die er voor mij zijn.
Van personen die ik liefheb.
Heerlijk dromen, dat is fijn.

In de wolken, kleurrijk dromen,
In rood, oranje, geel en blauw.
En het aller- allermooiste:
Heerlijk dromen over jou!

wilma koolstra - Kleurenderwijsjes - Tekenen maakt blij
Wilma Koolstra – Kleurenderwijsjes – Tekenen maakt blij

© interview Elsbeth de Jager

Meer info: http://kleurenderwijs.nl/Kleurenderwijsjes.html

Interview met Droomvallei auteur Mirjam Hildebrand

Elsbeth de Jager interviewt Mirjam Hildebrand – auteur van Rumme Rups

Mirjam is psychologe en heeft  een grote passie voor schrijven.  Als kind verzon ze verhalen die ze uitwerkte in een schriftje, maar in haar puberteit raakte ze een beetje uit die flow en schreef ze alleen in haar dagboek.

Het schrijven vond ze terug tijdens een periode van ziekte. Ze schreef diverse verhalen die ze inzond voor schrijfwedstrijden. Deze verhalen werden opgenomen in bundels en dat moedigde haar aan om verder te schrijven.

“Met schrijven beleef je regel voor regel wat er gebeurt, dat kan niet anders. Elke zin moet kloppen in het geheel. Je moet dus in het moment zijn. Soms zijn er zoveel kanten die een verhaal op kan gaan, terwijl het ook kan gebeuren dat de zinnen tevoorschijn komen alsof de letters al gedrukt waren. Ook komt het voor dat mijn karakters nog moeten rijpen, het verhaal moet zich nog uitkristalliseren. Net als in het echte leven: soms heb je het gevoel dat alles gaat zoals het gaan moet, een andere keer zie je overal kansen en op weer andere momenten sta je voor je gevoel stil.”

Rumme Rups geschreven door Mirjam Hildebrand uitgegeven door Droomvallei Uitgeverij
Rumme Rups geschreven door Mirjam Hildebrand uitgegeven door Droomvallei Uitgeverij

Mirjam vond het fijn om het verhaal van Rumme steeds completer te maken. Rumme is een rupsje dat angstig is om uit te groeien tot een vlinder. Hij is bang om te falen en bang voor groei en verandering.

“Zelf dacht ik dat ik weinig last had van faalangst, maar toen ik terug ging denken, merkte ik dat ik geregeld mijn vraag niet stelde tijdens een vergadering of behoudend was in een rollenspel. Het stoere rupsje Rumme was ook bang. Maar hij liet zijn angst zien aan zijn vrienden en kreeg tips om vooruit te komen. Ik denk vaak aan hem en kom nu ook beter voor mezelf op. Ik durf meer te proberen en mijn zwakte te laten zien.”

Al vrij snel in het schrijfproces van Rumme Rups kwam Mirjam in contact met illustratrice Britta Reinhard van Illutié. Zij tekende een rupsje en vanaf dat moment groeide de getekende Rumme tegelijk met de tekst. Toen Rumme op het laatst van Britta ook nog groene ogen kreeg in plaats van blauwe was hij helemaal zichzelf.

Ook bij Mirjam hielpen de sociale media een handje mee bij het vinden van een uitgever. Op Twitter las ze over Esther, Droomvallei Uitgeverij en het boek ‘De dolfijn met sproeten’ dat als thema pesten heeft.  Op Facebook ontdekte ze mensen die boeken uitgaven bij Droomvallei Uitgeverij en alleen maar lovend waren over de samenwerking met deze uitgeverij.

“De mentaliteit van Droomvallei Uitgeverij spreekt me erg aan: samenwerken en samen bekijken hoe alles het beste vormgegeven kan worden. En alle boeken zijn gericht op creativiteit, inspiratie en zelfontwikkeling. Daar past Rumme prima tussen.”

Het schrijven van een kinderboek met prenten stond op Mirjams dromenlijstje. “Ik kras dat nog niet door, want ik ben nog niet klaar met de kinderboeken. Veel te leuk om te doen. Op mijn lijstje staat ook het schrijven van een roman voor young adults. Ik werk daar nu een jaar aan, maar ben er nog wel even zoet mee. Kwaliteit gaat boven kwantiteit.”

©  Elsbeth de Jager

Bekijk de trailer van Rumme Rups op Youtube: